"Niebezpieczna dziewczyna" - recenzja

I to nie z powodu krwawych opisów, psychopatycznego mordercy, ale okropnej manipulacji, okrucieństwa wobec bezbronnych i najbliższych oraz przerażającej samotności wyzierającej z kartek tej historii.

Historia rodzącego się zła zaczyna się już w dzieciństwie, ale poczucie niesprawiedliwości i bólu odciska piętno również w dorosłości. Annie, dwudziestoośmioletnia  listonoszka, jest samotna i ma problemy z nawiązaniem kontaktów międzyludzkich, jak i wiele trosk związanych z własnym zdrowiem. Pewnego dnia staje się świadkiem wypadku, który spowodowała osoba, którą winni za tragedię, która spotkała jej rodzinę trzynaście lat temu. Od tego momentu wraca do niej poczucie sensu istnienia i celu, którym staje się zemsta za krzywdy doznane w młodości. Kobieta powoli wdraża plan zemsty mającej zniszczyć życie osoby, której kiedyś zaufała, a która pogrążyła jej rodzinę. Jednak nie tylko ona ukrywa swoje prawdziwe oblicze i niecne zamiary - inni też mają swój plan w stosunku do niej. Tym bardziej, że sama nieświadomie zaprosiła zło do swojego domu.

Bardzo dobrym zabiegiem technicznym, który zbudował napięcie, było zastosowanie dwóch zakresów czasowych - tego trzynaście lat temu i obecnego, które pozwoliły na poznanie smutnej historii i wpłynęły na życie Annie. Smaku też dodała narracja z perspektywy kilku osób zaangażowanych w tą okropną tragedię, której można było zapobiec, gdyby ludzie nie byli ślepi oraz głusi na krzywdy niewinnych i tych najmłodszych.

Ta powieść wciska w ziemię i sprawia, że jeszcze długo po odłożeniu książki łzy moczą poduszkę, a jakaś niewytłumaczalna gula w gardle trzyma na uwięzi skowyt rozpaczy. I jeżeli tak czyta się debiut Kim Slater to nie pozostaje nic innego, jak tylko czekać na inne jej powieści, bo „Niebezpieczna dziewczyna" to diabelsko dobry thriller psychologiczny.

Sandra Kortas-Dorsz
(sandra.kortas@dlalejdis.pl)

"Niebezpieczna dziewczyna", K.L.Slater, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2017