„Nieodpowiednia chwila” - recenzja

„Nieodpowiednia chwila” to kontynuacja losów bohaterów „Nieodpowiedniej dziewczyny”. Minął rok, od kiedy napisałam recenzję debiutanckiej powieści J. Harrow i w końcu doczekałam się – mogłam znów spotkać się z Eve i Danem. Bohaterów opuściliśmy zaraz po tym, jak Dan dochodził do siebie po wypadku. Sprawy z jego byłą dziewczyną Alice wydawały się zakończone, a jego związek z Eve rozkwitał. W „Nieodpowiedniej chwili” znów jednak pojawia się Alice i to z przytupem. Eve postanawia się wycofać i na jakiś czas wyjeżdża z Londynu.

Nie jest tajemnicą, że czytając pierwszą część serii, zauroczyłam się prozą J. Harrow i polubiłam niesamowicie jej bohaterów. Mimo braku czasu udało mi się połknąć „Nieodpowiednią dziewczynę” na jeden raz i nieco obawiałam się kontynuacji, wszak poprzeczka była ustawiona dość wysoko. W pewnym stopniu moje obawy okazały się, niestety, słuszne. Od pierwszych stron jakoś nie do końca leżała mi narracja, denerwowały mnie ciągłe wzmianki o wegetarianizmie, choć metodę na to, jak odwieść faceta od zjedzenia kebaba Eva miała opanowaną fantastycznie i jako weganka potwierdzam, że się sprawdza. Żarty, żartami, ale prawda jest taka, że powieść ta zdecydowanie nie wciągnęła mnie od pierwszych stron i potrzebowałam nieco samozaparcia, żeby nie odłożyć jej na bok. Druga połowa książki wypadła na szczęście nieco lepiej.

Szczerze mówiąc „Nieodpowiednia chwila” nie spodobała mi się po prostu aż tak bardzo jak debiut autorki. Myślę, że stało się tak za sprawą Eve, bo to psychika tej bohaterki, jej uczucia i cały wewnętrzny świat tej dziewczyny, tak bardzo przyciągnął mnie do tego cyklu. Tutaj jednak było jej jakoś po prostu mniej zwłaszcza na początku. J. Harrow w pierwszej połowie książki skupiła się nieco bardziej na Danie i jego byłej dziewczynie, zostawiając Eve gdzieś w cieniu. A to właśnie w Eve jest coś niezwykle pięknego, prawdziwego i szczerego. Jest ona dla mnie człowiekiem z krwi i kości i nie mogę o niej myśleć tylko jako o bohaterce książki, co nie zdarza mi się nazbyt często. J. Harrow ma talent do tworzenia wielowarstwowych, silnych bohaterek. Wraz z kolejnymi stronami wracają przemyślenia Eve, na pierwszy plan wypływają jej uczucia i całość nabiera więcej smaku.

Zauważyłam, że „Nieodpowiednią chwilę” czytelnicy określają jako dojrzalszą od „Nieodpowiedniej dziewczyny” i myślę, że jest to faktycznie trafione określenie, jednak mimo to zabrakło mi tutaj tego wyjątkowego klimatu z pierwszej części. Bohaterowie zachowują się zdecydowanie racjonalnie i prawdziwie, a narracja jest prowadzona w taki sposób, że poznając kolejne aspekty zawiłej historii młodej pary nie sposób jednocześnie przewidzieć, jaki będzie finał tej historii. Nie da się też jednocześnie stwierdzić, że takie czy inne rozwiązanie byłoby lepsze, zresztą myślę, że pisarka spokojnie mogłaby tutaj dopisać jeszcze jedno lub dwa zakończenia alternatywne i byłyby one równie realne. Na duży plus też trzeba zaliczyć, że autorka tak opisuje zaistniałe sytuacje, że nie sposób opowiedzieć się do końca po stronie któregoś z bohaterów, ponieważ motywacje, którymi się kierują, można zrozumieć z łatwością. Można powiedzieć, że jest to książka pod hasłem „miłość to czasem za mało” i faktycznie, przecież tak jest i w życiu.

Mimo że książka ta nie podobała mi się aż tak jak jej pierwsza część, to nie sposób powiedzieć, żeby była to kiepska pozycja. To przemyślany i naprawdę bardzo dobrze napisana powieść obyczajowa, a J. Harrow ma niewątpliwie talent i lekkie pióro oraz to „coś”, co sprawia, że bardzo polubiłam tę autorkę i będę czekać na jej kolejne powieści.

Joanna Adamski
(joanna.adamski@dlalejdis.pl)

J. Harrow, „Nieodpowiednia chwila”,  Zysk i S-ka, Poznań, 2021