„Odkąd Cię nie ma” - recenzja

Odkąd Emily poznała Sloane, była wycofaną, zamkniętą w sobie dziewczyną, która zamiast imprez i wypadów za miasto, wolała zaszyć się w cichym domu, u boku rodziców-artystów. Dopiero pojawienie się w jej życiu szalonej i nieprzewidywalnej Sloane, sprawiło, że dziewczyna, jak na prawdziwą nastolatkę przystało, zaczęła korzystać z uroków młodości. Nic nie zapowiadało jednak, że kolejne szalone lato okaże się zupełnie dalekie od wyobrażeń obu nierozłącznych przyjaciółek. Sloane zniknęła, nie pozostawiając po sobie żadnej wiadomości. Z dnia na dzień wyprowadziła się wraz z rodzicami ze swojego domu. Dziewczyna zostawiła Emily tylko pewną nietypową listę. Spis czynności i rzeczy do wykonania, które mają obudzić w przyjaciółce szaleństwo i radość, a uśpić ograniczający ją strach i niepewność.

Czynności, których Emily bez wątpienia się boi, zdają się być jedyną skuteczną drogą, prowadzącą na ślad zaginionej przyjaciółki. Tylko, że mierzenie się z własnymi słabościami, nigdy nie jest łatwe i bezproblemowe, zawsze bowiem niesie z sobą strach i pokłady trudnych do uniesienia emocji. Pływanie nago, pocałowanie nieznajomego czy w końcu spanie pod gołym niebem – to tylko kilka z trzynastu niepozornych czynności, które doprowadzą Emily do zupełnie nowego etapu w jej życiu. A już na pewno zapewnią wakacje pełne szaleństw, przygód i pokonywania własnych słabości!

„Odkąd Cię nie ma” autorstwa Morgan Matson nie jest typową powieścią młodzieżową, opowiadającą o urokach pierwszej miłości. W tej historii bowiem to stopniowa przemiana głównej bohaterki stanowi swoisty filar, na którym z powodzeniem opiera się cała opowieść. Niepozorna lista staje się pretekstem do zmiany zachowania Emily. Charakter dziewczyny z każdą kolejną stroną stopniowo ewoluuje: z wycofanej, nie zawsze dającą się lubić postaci, staje się otwartą, znacznie pewniejszą siebie nastolatką, której czytelnik w pewnym momencie zaczyna nieświadomie kibicować.

Autorka w sposób genialny uchwyciła złożony portret głównej bohaterki, w której ścierały się ze sobą dwie zupełnie różne osobowości: spokojnej i grzecznej dziewczyny oraz gotowej do ryzykownych zachowań, odważnej nastolatki. Jednak nieustanna obecność u jej boku głośnej i dominującej Sloane, sprawiła, że ta odważniejsza część jej osobowości, została niepotrzebnie uśpiona, ustępując miejsca bierności i wycofaniu. Bardzo przypadł mi również do gustu sposób kreacji postaci drugoplanowych: każda przedstawiona sylwetka charakterologiczna czy stworzona relacja między bohaterami była niesamowicie wiarygodna i przekonująca. Autorka z uwagą i detalowością zadbała o widoczny realizm całej historii, rezygnując ze zbędnego naginania faktów czy tworzenia wyidealizowanych postaci.

Warto również wspomnieć, że dzięki zastosowanej retrospekcji, nawiązującej do wydarzeń sprzed niespodziewanego zniknięcia Sloane, obraz powieści jest znacznie pełniejszy, a czytelnik ma niepowtarzalną okazję doświadczyć całej palety emocji i uczuć, wczuć się w położenie każdej z postaci, w końcu zrozumieć ich zachowania i pobudki. Autorka posługując się wprawnie i z niesamowitą lekkością słowem, potrafi bez wątpienia stworzyć przekonujący obraz rzeczywistości, który na długo pozostaje w pamięci czytelnika.

„Odkąd Cię nie ma” to wciągająca, pełna przygód i szaleństw historia o poszukiwaniu siebie oraz przełamywaniu własnych słabości. Lekka, ciepła i optymistyczna lektura, która na parę godzin zapewni świetną rozrywkę Polecam.

Joanna Jagieła
(joanna.jagiela@dlalejdis.pl)

Morgan Matson, Odkąd Cię nie ma, Warszawa, Jaguar, 2016