„Pawilon szósty” - recenzja

Recenzja książki „Pawilon szósty”.
Antoni Czechow potwierdza opinię, że jest mistrzem krótkiej formy literackiej.

Książka „Pawilon szósty” to zbiór czterech opowiadań autorstwa Antoniego Czechowa. Znajdziemy tu najbardziej znaną nowelę rosyjskiego pisarza, czyli tytułowy „Pawilon szósty”, krótkie opowiadanie „Wrogowie” oraz „Pojedynek” i „Przykrość”. Każda nowela to prawdziwa dysputa filozoficzna na temat życia, egzystencji ludzkiej, planów, celów i sensu istnienia. Wycinek z życia bohaterów jest pretekstem do podjęcia dyskusji na temat miłości, odpowiedzialności, stoickiej postawy, a nawet śmierci. Czechow nie próbuje przekonać czytelnika do konkretnych racji, unaocznia jednak przywary i pozwala wyciągnąć wnioski.

Podczas lektury czytelnika uderza aktualność podjętych tematów. Okazuje się bowiem, że mimo upływu wielu lat, natura ludzka jest niezmienna. Antoni Czechow to uważny obserwator, a jednocześnie krytyk ludzkiej słabości, obojętności. Obraz społeczeństwa rosyjskiego XIX wieku, przedstawiony przez Czechowa, nie nastraja optymistycznie. Gnuśność, rozpasanie władz, nieodpowiedzialność, hipokryzja i brak empatii to bolączki, które działają destrukcyjnie na społeczeństwo.

Zbiór opowiadań „Pawilon szósty” to książka warta uwagi. Zwłaszcza tytułowa nowela robi ogromne wrażenie. To w niej główny bohater dochodzi do smutnego wniosku. Stwierdza on bowiem, że jedyną osobą w całym miasteczku, z którą można porozmawiać na wysokim poziomie intelektualnym jest pacjent szpitala psychiatrycznego. Nagłe zwroty akcji są stałym elementem każdego opowiadania Czechowa. Gdy już mamy w głowie obraz dalszych losów każdego z bohaterów, nagle następuje wydarzenie, który burzy nasze wyobrażenie. Jeśli w literaturze szukacie dawki ironii i okrutnej oceny rzeczywistości to znaleźliście autora idealnego.

Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że opowiadania Czechowa nie są lekturą dla każdego. Młodzi czytelnicy mogą czuć się przytłoczeni językiem i dysputami filozoficznymi bohaterów.  Miłośnicy klasyki będą natomiast usatysfakcjonowani kunsztem rosyjskiego mistrza. Wybór pozostawiam więc czytelnikom. Jeśli czujecie się na siłach, by zmierzyć się z prozą Czechowa to zapraszam serdecznie. „Pawilon szósty” albo wzbudzi wasz zachwyt, albo pozostaniecie wobec niego zupełnie obojętni.

Anna Wasyliszyn
(anna.wasyliszyn@dlalejdis.pl)

Antoni Czechow, „Pawilon szósty” , Kraków, Wydawnictwo MG, 2019



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat