„Peregrynacje” – recenzja

Większość z nas, patrząc na życie dyplomatów przez pryzmat stereotypów, ulega pokusie idealizacji ich codzienności. Często, podobnie jak w przypadku innych profesji – choćby pracy księgowej, niesłusznie sprowadzanej do picia kawy za biurkiem – rzeczywistość okazuje się znacznie bardziej złożona. „Peregrynacje” Mirosława Witkowskiego to fascynujące sprostowanie tych wyobrażeń ukazujące, że dyplomacja to przede wszystkim ciężka służba, ogromna odpowiedzialność i konieczność błyskawicznego podejmowania decyzji w często nieprzewidywalnych warunkach.

​Autor, doświadczony były konsul, otwiera przed czytelnikiem drzwi do świata, który dla przeciętnego turysty pozostaje niedostępny. Książka nie jest typowym przewodnikiem; to osobisty zapis zmagań z obcą kulturą, absurdami urzędniczymi i tęsknotą za krajem, która stanowi nieodłączny element życia na obczyźnie. Witkowski prowadzi nas przez szlaki dalekie od wakacyjnych kurortów – od mroźnego, wówczas niemal niedostępnego Okręgu Kaliningradzkiego, przez barwne Peru i upalny Kuwejt, aż po Tunezję, Koreę i Pakistan.

​Każdy z opisanych krajów to osobna lekcja życia. Autor opisuje swoje przygody lekko i z humorem, nie unikając jednak tematów trudnych czy niebezpiecznych. Szczególnie poruszające są fragmenty poświęcone Peru, gdzie pozorne błahostki, jak wybór taksówki, mogą skończyć się dramatycznie, a system więziennictwa przypomina scenariusz filmu kryminalnego. Z kolei anegdoty dotyczące peruwiańskiego podejścia do punktualności czy specyficznych nawyków wielbłądów w Kuwejcie wywołują szczery uśmiech, pokazując, jak odmienna może być ludzka mentalność.

​Styl książki przypomina intymne połączenie pamiętnika z reportażem. Witkowski pisze w sposób bezpośredni i przystępny, co sprawia, że przez kolejne rozdziały płynie się z ogromną ciekawością. Publikacja stanowi nieocenione kompendium wiedzy dla osób planujących podróże w te egzotyczne rejony, oferując praktyczne wskazówki i autentyczne spojrzenie na lokalne zwyczaje. Jedynym mankamentem, który można wytknąć, jest brak ilustracji. Wizualna dokumentacja tych niezwykłych miejsc byłaby świetnym uzupełnieniem treści.

​„Peregrynacje” to lektura obowiązkowa nie tylko dla miłośników literatury podróżniczej, ale także dla wszystkich, którzy chcą poznać drugą stronę dyplomatycznego medalu. To opowieść o człowieku, który zamiast szukać wygód, wybrał służbę, stawiając czoła wyzwaniom w najbardziej odległych zakątkach globu. Nawet jeśli prowadzisz osiadły tryb życia, ta książka bez wątpienia zainspiruje Cię do spojrzenia na świat z szerszej perspektywy. Gorąco polecam.

Ilona Podsiadła

Mirosław Witkowski, „Peregrynacje”, Novae Res, 2025.