„Poszukiwacze światła” – recenzja

Wydaje się, że ten poruszający thriller ma wyłącznie zalety. Jako czytelnik dostrzegam w „Poszukiwaczach słońca” same plusy. Na ogromne uznanie zasługuje przede wszystkim historia przedstawiona przez autora. Psycholog śledczy udaje się do miasteczka, by odkryć prawdę o brutalnym morderstwie dokonanym na studentach. Może wydawać się, że ta sprawa zabójstwa nie wyróżnia się na tle innych, typowych przestępstw tego rodzaju. Ale… Dr Philip Taiwo został wezwany do zbadania wydarzeń, które miały związek z publicznym torturowaniem i zamordowaniem trzech młodych mężczyzn. Sprawa ta owiana jest wielką tajemnicą. Ludzie z Okriki niechętnie o niej mówią. Od początku jasne jest, że istnieje tego konkretny powód.

Autor „Poszukiwaczy światła”, Femi Kayode z niezwykle dużym wyczuciem, etapowo, wprowadza czytelnika w skonstruowaną przez siebie historię. Stopniowo zdradza szczegóły tajemniczego i brutalnego morderstwa. W ten sposób buduje oczekiwane przez odbiorcę jego treści napięcie. Dzięki temu pozwala czytelnikowi na wsiąknięcie w Okriki, a nawet w umysł dr Taiwo (przynajmniej częściowo).

Poza tym duży plus za świetne ukazanie ludności zamieszkującej miejscowość, w której dokonano zbrodni. Dobrym zabiegiem jest też moim zdaniem motywowanie czytelnika do zadawania sobie pytań o naturę człowieka. „Czy istota ludzka jest z natury zła, czy dobra? Skąd wiadomo, czy ktoś ma dobre intencje? Czy człowiek rodzi się ze złą duszą, czy dopiero z czasem dopasowuje się do świata, w którym przyszło mu żyć?”

Czy pod jakimś względem „Poszukiwacze światła” nie powalają? Być może. Natomiast ja dostrzegam w tej lekturze wyłącznie to, czego poszukuję w książkach: świetny styl pisania, mistrzowskie snucie opowieści, zagadkę i pytania o fundamentalne kwestie, przez które trudno zasnąć.

Alicja Swedura
(alicja.swedura@dlalejdis.pl)

Femi Kayode, „Poszukiwacze światła”, Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2023