„Nie mogę powiedzieć ci prawdy” to kolejna książka, autorki licznych powieści dla nastolatek, zarówno tych młodszych, jak i starszych. Przedstawiona została w niej historia Kelsey i Issaca. Bohaterzy poznają się w Concordia Public – publicznej, amerykańskiej szkole. Wcześniej uczęszczali do prywatnych placówek oświatowych, jednak zostali z nich wyrzuceni… Dlaczego? Kolejne strony powieści zaczynają odsłaniać prawdę, którą chcieliby skrywać główni bohaterowie.
Kelsey i Issac początkowo, delikatnie mówiąc, nie przypadają sobie do gustu, a wręcz irytują siebie nawzajem. Dziewczyna uważa kolegę za zarozumiałego nastolatka, który osiąga wszystko dzięki wpływom ojca-senatora. On za to traktuje ją jako snobkę, której główną pasją jest czytanie romansów. Jednak w miarę upływu czasu coraz więcej zaczyna ich łączyć. Na początku to przede wszystkim projekt „Twarzą w twarz”, jednak z czasem pojawia się także głębokie uczucie. Każdy z bohaterów ma jednak swoje sekrety z przeszłości. Prawda jest tym, co może zrujnować ich związek. Czy ich miłość jest na tyle silna, by przetrwać wszystko?
Zdecydowanym plusem powieści „Nie mogę powiedzieć ci prawdy” jest konstrukcja czasu, gdyż narracja jest prowadzona w czasie teraźniejszym z perspektywy obojga bohaterów. Dzięki temu czytelnik może poznawać uczucia i perspektywę, z jakiej postrzegają daną sytuację bohaterowie. Autorka zastosowała też zabieg „wcześniej” i „następstwa”, w których opisane zostały wydarzenia po odkryciu prawdy. Przeplatające się zdarzenia wpływają pozytywnie na odbiór powieści, bo pobudzają ciekawość i zachęcają do dalszego zagłębiania się w lekturze. Po odkryciu następstw, zastanawiałam się tylko nad jednym: co takiego skrywają bohaterowie? Czemu wydarzenia doprowadziły do tak poważnych konsekwencji?
„Nie mogę powiedzieć ci prawdy” zdecydowanie można określić mianem „lekkiej i przyjemnej”. Jednak muszę przyznać, że momentami wydawała mi się dość banalna i przewidywalna. Zdecydowanie polecam osobom, które chcą się odprężyć i spędzić kilka godzin z niezbyt absorbującą psychicznie lekturą. Powieść jest kierowana przede wszystkim do nastolatek i jest przeznaczona dla osób powyżej 15 roku życia. Niestety, ktoś, kto liczy na zagłębienie się w historię wielkiej miłości, może przeżyć rozczarowanie. Jednak warto przeczytać i przypomnieć sobie jedną z najważniejszych prawd życiowych.
Joanna Ulanowicz
(joanna.ulanowicz@dlalejdis.pl)
Lauren Barnholdt, “Nie mogę powiedzieć ci prawdy”, Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2012
Komentarze