„Przerwana lekcja muzyki” – recenzja
Fabuła powieści opiera się na losach Susanny, która w wieku osiemnastu lat trafia do szpitala psychiatrycznego. Narracja pierwszoosobowa jest prowadzona z perspektywy kilkunastu lat, kiedy bohaterka zapoznaje się z dokumentacją swojego leczenia. Historia pobytu w szpitalu jest opowieścią o losach kilku dziewcząt i ich opiekunek, o specyficznym życiu na oddziale psychiatrycznym i o realizacji własnych planów, czasem na przekór rzeczywistości. Bohaterki przedstawiono w sposób enigmatyczny, ich historie są często pozbawione zakończenia.
Dla wielu czytelników lektura powieści może okazać się ciekawym wyzwaniem, by zastanowić się nad rolą przypadku, wrażliwości i przyjaźni we własnym życiu. Smutne, wstrząsające, dziwne, niezrozumiałe – takie najczęściej są poszczególne wydarzenia w szpitalu McLean w Belmont. Dodatkowo ciekawi fakt, że placówka była miejscem leczenia wielu sław minionego wieku, a tekst powstał w oparciu o pobyt w tym szpitalu samej autorki.
Dociekania głównej bohaterki oscylują głównie wokół rozróżnienia między chorobą umysłową a normą, dzięki czemu napisana w 1993 roku powieść stanowi dziś jedną z podstaw wzorców kulturowych w obszarze chorób psychicznych.
Sylwia Błażejczyk
(sylwia.blazejczyk@dlalejdis.pl)
Suzanna Kaysen, Przerwana lekcja muzyki, Replika, Poznań, 2015.
Ostatnio dodane
- „Zbrodnia w hidżabie. Na książęcej farmie” - recenzja
- „Ten, który wiedział” – recenzja
- „Ślepą, czarną nocą” – recenzja
- „Smerfy i Halloween. Świat Smerfów. Tom 5” – recenzja
- „Droga Kobiety” – recenzja
- „Potwory z archiwum. Mój rok grozy ze Stephenem Kingiem” – recenzja
- „Góralu, czy ci nie żal? Opowieść o zatraceniu” – recenzja
- „Demoniczne dwudziestolecie” – recenzja
- „Germinal” – recenzja
- „Yakari. Zemsta rosomaka. Tom 26” - recenzja

Komentarze