Rodzina partnerska – czy to się może udać?

Recenzja książki „Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów”.
Rodzina – najmniejszą komórką społeczną. Utarło się to stwierdzenie, a socjologowie nie raz czynili z niego bazę dla swych rozważań.

„Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów” Joanny Ostrouch – Kamińskiej to nie jest poradnik i z pewnością nie należy tej książki traktować w tych kategoriach. To raczej próba udzielenia odpowiedzi na pytania, których bardzo często nawet sobie nie zadajemy, nie zdając sobie do końca sprawy z procesów, które zachodzą wokół nas. Joanna Ostrouch – Kamińska pozwala nam spojrzeć nieco inaczej na rodzinę. Już sam podtytuł książki: „Studium socjopedagogiczne narracji rodziców przeciążonych rolami” sugeruje, że zaprezentowany w książce punkt widzenia może skłonić do głębszej refleksji.

„Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów” skupia się nie tyle na wadze i znaczeniu samej instytucji rodziny, ile na relacjach zachodzących wewnątrz niej. Stąd też pojawiają się tytułowe współzależne podmioty. Kim one są? To dwa odrębne, niezależne byty – kobieta i mężczyzna, dbające o własną karierę zawodową, indywidualnie poszerzające swoje horyzonty, inwestujące w swój rozwój osobisty – które jednocześnie decydują się na zbudowanie rodziny i w jej ramach muszą wypracować taki podział ról, zadań, aby zapobiec konfliktom i zapewnić komfort każdej ze stron. Okazuje się bowiem, że narzucone przez społeczeństwo role wewnątrz rodziny, pewne stereotypy i wyuczone rozwiązania, nie sprawdzają się w nowoczesnych związkach, w których konieczne staje się pogodzenie życia rodzinnego z aktywnością zawodową, co doprowadza do frustracji i przeciążenia rolą, a w konsekwencji do konieczności renegocjacji ról wewnątrz rodziny. I to właśnie o tym procesie, o modelu idealnej rodziny partnerskiej, o konieczności utrzymywania harmonii między rodzina a pracą, jest książka Joanny Ostrouch – Kamińskiej.

„Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów” nie ma jednak charakteru czysto hipotetycznego, nie opiera się na rozważaniach autorki „co by było, gdyby…”. Wręcz przeciwnie, to bardzo rzetelnie i skrupulatnie przeprowadzony wywód naukowy na temat wypracowywania nowoczesnego modelu rodziny, uczulający na wszelkie potencjalne „punkty zapalne” w ramach tego procesu. Joanna Ostrouch – Kamińska udowadnia czytelnikowi, że problem ten jest o wiele głębszy, niż można by było się tego spodziewać, przedstawiając bogatą literaturę przedmiotu, nie tylko z polskiego, ale także światowego dorobku naukowego. Dodatkowo w książce zaprezentowane zostały wyniki badań, dzięki którym możliwe staje się zauważenie i uświadomienie sobie pewnych tendencji i procesów, w których także my na co dzień uczestniczymy.

„Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów” jest bardzo ciekawym studium, napisanym językiem przystępnym, choć ma charakter opracowania naukowego. Zdecydowanie polecam tym, którzy interesują się powyższą tematyką i chcieliby poznać jeszcze jeden, ciekawy punkt widzenia na rodzinę.

Agata Podgajska
(agata.podgajska@dlalejdis.pl)

Joanna Ostrouch – Kamińska „Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów”, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2011



Komentarze




Społeczność

Newsletter

Reklama

 
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat