„Rośliny, które udomowiły człowieka” – recenzja

Jarosław Molenda pisze o sobie, że jest pisarzem, dziennikarzem, podróżnikiem. O jego dokonaniach literackich bądź właśnie geograficznych można przeczytać w szczegółach na stronie internetowej autora. Książka „Rośliny, które udomowiły człowieka” to zbiór różnych artykułów, rozszerzonych lub napisanych specjalnie na potrzeby tego wydawnictwa. Zamysłem autora było odnalezienie odpowiedzi lub poszukiwanie innej perspektywy na związek świata ludzkiego ze światem roślin. Człowiekowi wydaje się, że dzięki postępowi technologii panuje lub może panować na światem. Jednak bez roślin nie byłoby nas w ogóle, a niektóre epoki zakończyłyby się o wiele bardziej tragicznie wskutek braku roślinnego pożywienia. Tematyka poruszana w książce jest bardzo różna. Od kumkwatu, poprzez karob, kokos, lotos, a nawet cebulę (szczególną odmianę uwielbianą przez Bretończyków). Każdy rozdział poświęcony jest jednej roślinie. Trudno jednak stwierdzić, że jest to książka stricte botaniczna. Chyba najbardziej odpowiadałoby określenie, że jest to autorska książka podróżnicza, gdzie rośliny grają główną rolę. W poszczególnych częściach można przeczytać bowiem o wyprawach autora, których dokumentację widać na załączonych zdjęciach. Opowieści o lokalnym życiu w różnych częściach świata, przeplatane są z wiedzą botaniczną lub historyczną dotyczącą danych roślin. Dla kogoś spragnionego wiedzy typowo botanicznej może to być za mało. Jednak jeśli kogoś interesuje bardziej poznanie innych części świata, w końcu nie raz nawet nie aż tak geograficznie odległych (np. Bułgaria), może również zainteresuje się książką. Rośliny wydają się być słabsze od nas ludzi, bo można je zniszczyć. Jednocześnie są naszym tlenem, pokarmem i chwilą zadumy nad kruchością naszej egzystencji. Warto o tym pamiętać.

Agnieszka Pater
(agnieszka.pater@dlalejdis.pl)

Jarosław Molenda „Rośliny, które udomowiły człowieka” wydawnictwo Replika 2015