„Schizofreniczka” – recenzja

W dzieciństwie Róży brakowało ciepła i poczucia bezpieczeństwa. Nie zaznała wiele czułości, nie miała w nikim oparcia. Gdy dorosła i wyszła za mąż, pragnęła jednego – stabilności. Właśnie wtedy przyszła choroba. Miała dwadzieścia osiem lat, gdy schizofrenia wtargnęła w jej życie. Nigdy nie zastanawiała się, czy zachoruje. Schizofrenia przyszła nagle, bez ostrzeżenia. Pierwsze objawy odcisnęły na niej piętno – myślała, że wariuje, niemal straciła poczucie rzeczywistości. Ale to, co wydawało się wyrokiem, tak naprawdę otworzyło jej drzwi do poznania siebie.

Schizofrenia jest poważną chorobą psychiczną, która objawia się zaburzeniami myślenia, postrzegania i nastroju. Zaburzenia myślenia polegają na problemach z koncentracją i myśleniu abstrakcyjnym, a te powodują widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma. Chory zachowuje się dziwacznie dla otoczenia. Według danych dwadzieścia milionów osób na świecie spośród ponad ośmiu miliardów cierpi na schizofrenię. Jest to jednak liczba oficjalna. Ilu jest ludzi, którzy nie zostali zdiagnozowani i nieświadomie borykają się z jej konsekwencjami?

W książce „Schizofreniczka” autorka opisuje swoje zmagania z chorobą, walkę o odróżnienie urojeń od prawdy oraz uwrażliwia czytelników na problemy natury psychicznej. To swego rodzaju monolog wewnętrzny, dzięki któremu możemy poznać myśli i emocje autorki. Książka napisana jest lekkim i przystępnym językiem, więc przyjemnie się ją czyta. Jest to forma pamiętnika, który ma na celu oswojenie odbiorcy ze wspomnianą chorobą, ale także stanowi rodzaj terapii dla samej autorki.

Książka „Schizofreniczka” to nie tylko opowieść o chorobie. Róża Staszewska poszukuje genezy swojej choroby, analizując życie od dzieciństwa do momentu pojawienia się objawów, rozpatruje jej przebieg oraz proces leczenia, a na koniec opisuje etap zdrowienia i dalsze życie już po chorobie. „Schizofreniczka” to historia o upadku i podnoszeniu się, o samotności i odwadze – oraz o tym, że nawet w największym chaosie można znaleźć nadzieję i spokój.

Klaudia Kwiatkowska
(klaudia.kwiatkowska@dlalejdis.pl)

Róża Staszewska, „Schizofreniczka”, Novae Res, 2025.