„To nic takiego” - recenzja

Książka opowiada historię trzech sióstr: Alicji, Amandy i Anastazji,  które muszą zmierzyć się z rozpadem dotychczasowego świata. Ojciec odchodzi od rodziny, a ich matka choruje na nieuleczalną chorobę. Wydarzenia te sprawiają, że każda z bohaterek zostaje zmuszona do przewartościowania swojego życia i odnalezienia w sobie siły do dalszego działania.

Już od pierwszych stron książka przyciąga uwagę autentycznością emocji. Autorka nie skupia się na spektakularnych zwrotach akcji, lecz na uczuciach bohaterów. Dzięki temu czytelnik może bardzo dobrze zrozumieć ich zachowanie oraz sposób przeżywania kolejnych trudnych doświadczeń. Najbardziej spodobało mi się to, że każda z sióstr jest zupełnie inna. Alicja stara się zachować kontrolę nad sytuacją i bierze na siebie odpowiedzialność za rodzinę. Amanda reaguje bardziej spontanicznie, często kierując się emocjami. Z kolei Anastazja jest zamknięta w sobie i przeżywa wszystko bardzo głęboko. Takie zróżnicowanie postaci sprawia, że historia wydaje się realistyczna i wiarygodna.

Podczas czytania miałam wrażenie, że autorka bardzo dobrze rozumie ludzkie emocje. W książce nie ma prostych odpowiedzi ani łatwych rozwiązań. Bohaterki popełniają błędy, czasem nie potrafią się ze sobą porozumieć, a niektóre sytuacje wywołują między nimi konflikty. Dzięki temu ich relacje przypominają prawdziwe więzi rodzinne. Szczególnie poruszające były fragmenty pokazujące, jak choroba jednej osoby wpływa na wszystkich członków rodziny. Książka uświadamia, że cierpienie nigdy nie dotyczy wyłącznie chorego, ale również jego najbliższych.

Dużym atutem powieści jest jej język. Marlena Paletta pisze w sposób prosty, ale jednocześnie bardzo obrazowy. Opisy nie są przesadnie długie, dlatego książkę czyta się płynnie. Autorka potrafi jednak zatrzymać czytelnika przy ważniejszych momentach i skłonić go do refleksji. W wielu miejscach można odnaleźć myśli dotyczące przemijania, znaczenia rodziny oraz tego, jak kruche bywa poczucie bezpieczeństwa. Są to tematy uniwersalne, dlatego historia może trafić do szerokiego grona odbiorców.

Książka wywołała we mnie wiele emocji. Chwilami odczuwałam smutek i bezsilność razem z bohaterkami, a w innych momentach podziwiałam ich determinację. Uważam, że największą wartością tej powieści jest pokazanie, że nawet w najtrudniejszych sytuacjach człowiek nie powinien pozostawać sam. Wsparcie bliskich osób może pomóc przetrwać nawet najbardziej bolesne doświadczenia. Autorka nie idealizuje życia i pokazuje, że czasami nie da się uniknąć cierpienia, ale można nauczyć się z nim żyć.

Jeżeli miałabym wskazać jakiś słabszy element książki, byłoby to miejscami wolniejsze tempo akcji. Osoby oczekujące dynamicznych wydarzeń mogą uznać niektóre fragmenty za zbyt spokojne. W mojej opinii nie jest to jednak duża wada, ponieważ głównym celem autorki było ukazanie przeżyć wewnętrznych bohaterek, a nie tworzenie sensacyjnej fabuły. Dzięki temu historia zyskuje głębię i pozwala lepiej poznać postacie.

„To nic takiego” to książka, która skłania do refleksji nad znaczeniem rodziny, miłości i wzajemnego wsparcia. Pokazuje, że życie potrafi zmienić się w jednej chwili, a człowiek często musi odnaleźć w sobie siłę, o której wcześniej nie miał pojęcia. Jest to wzruszająca i dojrzała powieść obyczajowa, którą poleciłabym osobom lubiącym historie oparte na emocjach i relacjach międzyludzkich. Po zakończeniu lektury długo myślałam o losach bohaterek i zastanawiałam się, jak sama poradziłabym sobie w podobnej sytuacji. To właśnie dlatego uważam tę książkę za wartościową i wartą przeczytania.

Julia Wierczyńska

Marlena Paletta, „To nic takiego”, Wydawnictwo Novae Res, Gdynia, 2026.