„To, o czym nie wiesz” – recenzja

To chyba jeden z nielicznych kryminałów, którego akcja rozpoczyna się w momencie złapania zabójcy, gdzie emocje towarzyszące poszukiwaniom stają się słabsze. Policja odkrywa trzydzieści jeden ciał w mieszkaniu poważanego biznesmena, Jacky'ego Seever'a. Ofiarom brakuje palców, niektóre zaczynają gnić, a w mieszkaniu unosi się ohydny odór. Seryjny morderca okazuje się być sympatycznym sąsiadem, dobrym mężem i przebierającym się za klowna wolontariuszem w szpitalu. To Ralph Loren i Paul Hoskins - dwóch zdziwaczałych detektywów, ujmuje sprawcę po wielu miesiącach ciężkiej pracy. Hoskins to nietypowy detektyw - wrażliwiec, zakochany w reporterce i sprzedający informacje o zbrodniach w zamian za seks. Na złapaniu zabójcy zyskuje także Sammie - reporterka „Posta”, która artykułami o zabójstwach, zyskuje miano prawdziwej dziennikarki. Trudno ją lubić, bo dla informacji i dobrego artykułu jest w stanie zrobić wszystko. Jej zdrady spychają ją do roli medialnej hieny. Po siedmiu latach perspektywa odwraca się w niezwykły sposób.  Po złapaniu Seevera Hoskins został zdegradowany do przeszukiwania starych akt, ale w pewnym momencie zaczyna tęsknić za adrenaliną jaką dawało szukanie zabójcy. Loren pracuje sam, bo nikt nie jest w stanie z nikim współpracować. Sammie pracuje w centrum handlowym, gdzie sprzedaje kosmetyki. Marzy o powrocie do redakcji, ale przeraża ją to do tego stopnia, że wymiotuje przed każdym ważnym wydarzeniem i znów jest gotowa zrobić wszystko.

Po tym czasie okazuje się, że pojawia się naśladowca Seevera i tak naprawdę gra zaczyna się na nowo. Loren i Hoskins znów muszą zmierzyć się z oglądaniem miejsc zbrodni, analizowaniem zwłok i ignorowaniem nachalnych reporterów z prasy. Tymczasem kolejni ludzie umierają, a zabójca bawi się w naśladowanie Seevera. To, o czym nie wiesz pokazuje nie tylko świat zbrodni, ale także to, że śmierć zmienia nie tylko życie wielu osób, ale także ich samych... Hoskins, Loren i Sammie już nigdy nie będą tacy sami – „wiedza o czynach, których dopuścił się drugi człowiek, zostaje w tobie, zmienia Cię”.

Przerażająca mantra powtarzana na różne sposoby, co jakiś czas-”to nie jest koniec”, mrozi czytelnika.

Debiutancka powieść Joan Chaney ma niezwykłą świeżość w spojrzeniu na świat zbrodni ukazaną z perspektywy różnych postaci. Ich odczucia dotyczące tych samych wydarzeń, to migawki niczym kadry z filmu grozy. To, o czym nie wiesz przypomina starą zasadę powtarzaną przy oglądaniu filmów grozy, że zabójcą bywa przez nikogo niepodejrzewany bohater. Niestety, nie trzeba być bardzo spostrzegawczym, żeby to odgadnąć, ale przygoda trwa przez cały czas czytania książki. Mimo że szybko odgadujesz prawdę, to chcesz wiedzieć jacy będą bohaterowie na końcu powieści. Najważniejszy jest tu chyba wątek psychologiczny - postacie są rozbudowane, skrajne, ale wzbudzające konkretne emocje. Oprócz Lorena, Hoskinsa i Sammie warto się przyjrzeć także Glorii - to żona zabójcy, która przecież „musiała coś wiedzieć”, a ona? Pozwalała mężowi na ostry seks i nie zauważała dziwnego zapachu w domu... Brakuje tylko opisu odczuć Lorena - drugiego detektywa, który oprócz Seevera, jest jedną z najciekawszych postaci. Jego fizyczne upodobnianie się do zabójcy jest wręcz na granicy zdrowia psychicznego. „Przebieranki” Lorena to próba „wejścia w głowę zabójcy” pokazane z mistrzowską precyzją. Każdy z bohaterów wręcz obsesyjnie myśli o Jacky'm Seever'ze, Joan Chaney niewątpliwie przeskakuje i gra różnymi emocjami, co pozwala zatrzymać zainteresowanie do samego końca. To świat specyficznych dziwactw, który budzi skrajne emocje. Zdecydowanie polecam.

Sylwia Wasin
(sylwia.wasin@dlalejdis.pl)

Joan Chaney, To o czym nie wiesz, 2017, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań

^{*Chris Pavone, autor bestsellerów „Podróżnik” i „Wypadek”}