W kalejdoskopie marzeń

Historie głównych bohaterek książki „Marzenia nie bolą” nie są naiwne. W literaturze o tej tematyce to największy problem. Wszystko jest przewidywalne i mdłe. Postacie to porządne, akuratne i nudne osobowości. Małgorzata Jędrzejewska zaoszczędziła nam tego, za co jestem ogromnie wdzięczna. Tu każdy jest realistyczny, z krwi i kości. Dziewczyny z powieści mogłyby żyć w naszym otoczeniu. Małe miasteczko nie jest idyllą, ale też nie przekleństwem. Ot, mała miejscowość, jakich wiele. Nikt nie ucieka, nikt nie wraca na prowincję. Uff, czyli nie będzie powielania schematu migracji z lub do miasta.

Ludmiła, główna bohaterka książki „Marzenia nie bolą” to matka i wdowa. Ma fantastyczne przyjaciółki. Różnie im się w życiu układa. Patrycja jako rodzicielka niepełnosprawnej Marysi musi borykać się z toksyczną matką. Benia, żona alkoholika wciąż czeka na cud....trzeźwości. Beata szanowana lekarka marzy o swoim upragnionym dziecku. Eliza ma dobre małżeństwo, jednak trochę skapciałe...

Dostajemy przegląd zwyczajnego życia. Autorka nie przytłacza nas jednak problemami swoich bohaterek. Pisze o nich lekko, z przymrużeniem oka i humorem. Dzięki temu nie czułam się zniechęcona. Dialogi są żywe, opisy krótkie i konkretne. Brak lania wody i bicia piany.

Dziewczyny mają swoje marzenia. Spisują je na corocznym sabacie. I czekają, co się wydarzy. Czasem szczęściu trzeba pomóc, ale od czego ma się przyjaciół! Dzieje się sporo, z morderstwem i zagadkowymi duchami z przeszłości Ludki na czele. Wątek kryminalny jest dość groteskowy. Początkowo mnie to denerwowało, kiedy jednak poddałam się stylowi Małgorzaty Jędrzejewskiej, przepadałam na dobre.

Szczerze polecam spotkanie z wyrazistymi bohaterkami książki „Marzenia nie bolą.” Zabawne historie mają sporo z prawdziwego życia. Nie będziecie się nudzić.

Agnieszka Zieleń
(agnieszka.zielen@kobieta20.pl)

Małgorzata Jędrzejewska, „Marzenia nie bolą”, Zyska i S-ka, Poznań 2013