„W sieci” – recenzja

Okres tak bliski i tak daleki zarazem to czas wydarzeń powieści „W sieci”. Jej autor, Thomas Pynchon, jeden z najwybitniejszych współczesnych pisarzy amerykańskich, jest regularnie wymieniany wśród kandydatów do Nagrody Nobla. Najbardziej znane książki Pytchona to „Tęcza grawitacji” oraz „Wada ukryta”. Do nich dołącza „W sieci”, opowiadające o wydarzeniach 11 września 2001 roku w Nowym Jorku oraz krążące niezliczonymi wątkami wokół klimatu metropolii tamtych czasów. Sam tytuł odwołuje się do źródła informacji, jaką jest mobilna sieć, dostępna dla wtajemniczonych użytkowników aplikacji DeepArcher.

Bohaterka powieści to Maxine Tarnow, detektyw z utraconą licencją, matka, żona i kochanka. Kobieta nie ma skrupułów, zawsze nosi przy sobie pistolet „na wszelki wypadek”. Jej najnowsza sprawa dotyczy tropienia oszustw finansowych i podejrzanych przepływów ogromnej ilości gotówki miedzy nowojorskimi a bliskowschodnimi szychami. Maxine nie lubi wpadać w kłopoty, ale zdarza jej się to niezwykle często. W końcu to przecież niezależna mieszkanka Nowego Jorku.

Thomas Pynchon w swojej najnowszej powieści przedstawia świat, jaki pamięta sprzed kilkunastu lat. Są to między innymi początki ogólnodostępnego Internetu, postępujące niezwykle szybko trendy w popkulturze, afery finansowe i seksualne oraz ataki terrorystyczne. „W sieci” to z pewnością czarna komedia, i to nie byle jaka. To gwiazdka w swoim gatunku, ponieważ, pomimo natłoku wątków, nawiązuje do wciąż żywej w naszej pamięci historii powszechnej. Ilość bohaterów może przytłoczyć czytelnika, osobiście sama nie mogłam połapać się pod koniec kto z kim, po co i dlaczego. Tak więc świat wymyślony przez autora jest dość zagmatwany, natomiast konteksty wydarzeń, znane czytelnikom z autopsji, pozwalają na odnalezienie się w pynchonowskim Nowym Jorku.

Joanna Swojak
(joanna.swojak@dlalejdis.pl)

Thomas Pynchon, W sieci, Wydawnictwo Albatros, Warszawa 2015