W świecie hakerów

O hermetycznie zamkniętym środowisku maniaków komputerowych, przed którymi żadna tajemnica nie jest bezpieczna. Ludziach, którzy oprócz świata wirtualnego, mają też pokręcone życie w realu.

„Hakus pokus” to dla laików, kopalnia wiedzy o świecie hakerów. O metodach pozyskiwania informacji, które niejednego przyprawią o palpitacje serca i niedowierzanie. Cyberprzestępstwa nie są znowu tak odmienne od rzeczywistych zdarzeń. Buta, chęć zaistnienia i zaszokowania innych, a także spora doza próżności, jak i zwykła żądza władzy i pieniędzy, są tak samo popularnym motywem wśród przestępców ze świata realnego, jak i komputerowego.

Leżeńska i Milewski mocno przemieszali fabułę książki. Wielowątkowość może zarówno działać na korzyść tej publikacji, jak i na niekorzyść. Korzystne wydaje się być to, że nie jest to powieść tylko i wyłącznie dla miłośników komputerów i znawców metod hakerskich. Jest także dla tych, którzy lubią w książce odnaleźć nutkę romansu, dramatu, lub powieści obyczajowej.

W dużej mierze, na taką wielowątkowość miało zapewne wpływ, połączenie pracy twórczej pisarki i scenarzystki, z hakerem i strategiem zarządzania w jednej z największych firm software’owych na świecie. Dzięki odpowiednio wyważonej proporcji pomiędzy nowinkami technicznymi, a wątkami osobistymi bohaterów, które odgrywają znaczącą rolę w książce, powieść staje się ciekawa i intrygująca. W ten sposób dwóch, pozornie skrajnie różnych autorów, może cieszyć się sukcesem wspólnej pracy.

W swej powieści, postanowili oni czerpać z własnych doświadczeń. Bohaterami „Hakus pokus” uczynili również kobietę i mężczyznę, pochodzących z innych światów. Beata, to uciekająca od własnej przeszłości psycholog, niepotrafiąca poradzić sobie z psychicznie chorą matką oraz byłym narzeczonym. Robert, to rozwodnik, który przeżył ogromny wstrząs emocjonalny, gdy okazało się, że jego żona najbardziej na świecie pragnie być…mężczyzną. Oboje pracują w firmie CounterVision, która rzekomo zajmuje się zabezpieczaniem firm i instytucji, przed atakami hakerów. Prawda, okazuje się być jednak całkiem inna, a bohaterowie powieści, oprócz tego, że muszą sobie poradzić z własnym, mocno zagmatwanym życiem, muszą także zmierzyć się z faktem, że nie wszyscy w ich otoczeniu są uczciwi.

Choć chciałoby się przyznać, że istnieją tylko hakerzy w białych kapeluszach, trzeba uznać, że istnieją też tacy łamacze kodów, których działania mają charakter przestępczy. Dla nich włamanie się do jakiegoś systemu, czasem jest tylko zwykłym „hokus pokus”, tyle, że niewiele mającym wspólnego z zabawą dziecięcą.

Cieszę się, że powstała książka, która odpowiada na zapotrzebowanie rynku. Nowatorska tematyka, dodatkowo poprowadzona w stylu dwutorowej narracji, coraz popularniejszej za granicą, a dużo ciekawszej dla czytelników, także korzystnie wpływa na jej odbiór. Warto też zaznaczyć, jak silne jest nastawienie autorów książki na moralność i etykę działania hakerów. Starają się oni propagować pewien styl zachowania wśród miłośników ogromnych możliwości, jakie daje sieć.

Ciekawa, współczesna tematyka, która zaciekawi wiele osób i to nie tylko będących „w temacie”, ale także zwykłych laików, którzy pragną choćby trochę uszczknąć ze świata wielkich przekrętów. Wyobraźnia szaleje, gdy wyobrazimy sobie, jak wielką władzę moglibyśmy mieć, uzyskując dostęp do kalendarza prezydenta, systemu elektrowni jądrowej, sieci wielkich banków, czy też kartoteki policyjnej. Świat staje wtedy otworem przed tymi, którzy mogą mieć różne pobudki, nie zawsze dobre. Na szczęście nie słyszy się często o takich atakach hakerskich, które miałyby niepokojący wpływ na funkcjonowanie społeczeństwa. „Hakus pokus” to fikcja literacka, choć niepozbawiona zupełnie elementów prawdy. Dlatego strzeżmy się hakerów!

Ewa Podleśna-Ślusarczyk
(ewa.podlesna@dlalejdis.pl)

Katarzyna Leżeńska, Darek Milewski, „Hakus pokus”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2011