„Walet pikowy” - recenzja

„Walet pikowy” to kryminalna powieść, w której przenosimy się do najlepszych czasów powieści płaszcza i szpady. Z jednej strony bohaterowie żyją w świecie, w którym nadal obowiązują reguły życia towarzyskiego oraz ścisły podział na grupy społeczne. Zatem jeśli chcemy zostawić komuś wizytówkę to tylko na srebrnej tacy, jeśli wpadniemy niezapowiedziani rano to zastaniemy gospodarza domu w eleganckim szlafroku. Z drugiej strony choć wciąż używa się świeczek do oświetlenia pomieszczeń, to już dokonuje się technologiczny postęp. Śledczy kryminalni używają coraz bardziej zaawansowanych technik, a przestępcy stosują coraz wymyślniejsze metody zbrodni. W takim właśnie momencie, w dziewiętnastowiecznej Moskwie, poznajemy Erasta Fandorina. Jego niezwykłe życie, różnorodne doświadczenia oraz wyjątkowa umiejętność przenikliwej oceny sytuacji sprawiły, że jest obecnie radcą dworu. Po raz kolejny będzie mógł wykorzystać swój intelekt w walce z niemniej utalentowanym oszustem Momusem. Powieść Borisa Akunina nawiązuje do wspaniałej tradycji klasyki rosyjskiej powieści. Nie tylko jest bowiem istotny świat, który autor odtwarza. Każdy z bohaterów jest mocno ukorzeniony w całej rzeczywistości. Ma swoje wady i zalety, lęki i marzenia. A całej powieści towarzyszy atmosfera eleganckiej i wyrafinowanej Moskwy, w której szelest pięknych sukien miesza się z wiarą w bożych objawieńców. „Walet pikowy” to świetna powieść o walce intelektów wykorzystywanych do różnych stron świata: dobrych i złych. Erast Fandorin będzie próbował sprowadzić na pierwszą z nich, jednego z genialniejszych oszustów. Jeśli lubicie klimat klasycznych kryminałów, prostotę i przebłyski geniuszu, a także równoważnych sobie przeciwników, sięgnijcie koniecznie po „Waleta pikowego”.

Agnieszka Pater
(agnieszka.pater@dlalejdis.pl)

Boris Akunin, „Walet pikowy”, cykl z Erastem Fandorinem, wyd. Świat Książki 2015