„Niezasuszalne. Muzyka duszy” to zbiór poezji, wierszy i piosenek. Na ponad stu stronach przedzieramy się przez różnego rodzaju lirykę. Maria Sikorska mówi w nich przede wszystkim o uczuciach, podstawowych doznaniach nieobcych każdemu człowiekowi. Autorka w piękny sposób pisze o oddaniu, miłości, porzuceniu, rozstaniu, tęsknocie, rozczarowaniu, smutku, radości. Niektóre z wierszy mają swoją dedykację, są kierowane do konkretnej, bliskiej autorce osobie. Dedykuje je także m.in. matce i kolegom syna. Maria Sikorska do współpracy przy niektórych piosenkach zaprosiła także Dariusza Masłowskiego.
„Niezasuszalne. Muzyka duszy” to wiersze poważne, nastrojowe, poruszające poważne tematy, nacechowane emocjonalnie, ale także żartobliwe i wesołe. Autorka nie boi mówić się o trudnych sprawach. Jeden z wierszy poświęca katastrofie w Smoleńsku. Oddaje hołd ofiarom katastrofy. Za pomocą pięknych metafor, przenośni i porównań ukazuje różne oblicza ludzkich emocji, np. wspomnienia, do których nie mamy ochoty wracać nazywa porzuconą piłką. Wskazuje na to, że każde emocje w życiu człowieka są ważne: zarówno te pozytywne, jak i negatywne. Najważniejsze jest, abyśmy umieli o nich mówić.
Tomik wierszy Sikorskiej jest zbiorem cennych przemyśleń. Każdy przeczytany wiersz, skłoni zapewne do refleksji i czytelnika. Nie można przejść obok nich obojętnie, bez chwili zadumy. „Niezasuszalne. Muzyka duszy” to liryki, które świetnie nadają się na złote myśli do pamiętników..
Wioleta Derkowska
(wioleta.derkowska@dlalejdis.pl)
Maria Sikorska, „Niezasuszalne. Muzyka duszy”, Papierowy motyl, Warszawa 2011
Komentarze