Wspomnień czar

Aktor, piosenkarz, satyryk-te wszystkie role Łazuka grał z jednakowym talentem i wdziękiem. Do historii kina przeszła jego rola w „Nie lubię poniedziałku”, ale nie możemy zapomnieć także o jego występach w Kabarecie Starszych Panów, czy też filmach Chmielewskiego, bądź Gruzy. Jakże wdzięcznym interlokutorem musiał być członek artystycznego środowiska lat 60 i 70; występujący w całej Polsce, związany z teatrem Współczesnym, Syreną, Kwadratem, Rozmaitościami i komedią; a do tego uczeń samego Rudzkiego i Sempolińskiego.

Opowieść aktora, to zarówno pyszne anegdoty, jak i nostalgiczny obraz zawodu aktora, który w szarym PRL-u bawił widzów do łez. Autorka do wywiadu dołączyła również wypowiedzi kolegów i współpracowników Łazuki. Wbrew pozorom nie są to wyłącznie laurkowe deklaracje miłości i wzajemnego szacunku. Z opowiadań Olgi Lipińskiej, Krzysztofa Kowalewskiego, czy Grażyny Szapołowskiej wyłania się obraz człowieka niezwykle zabawnego i czarującego. Ale także trudnego we współpracy, mającego problemy z alkoholem i dyscypliną. Należą się słowa uznania, za próbę stworzenia wszechstronnego wizerunku artysty, także samemu portretowanemu, który nie ucieka od trudnych pytań.

Mimo to nie obyło się bez cukierkowych zdań, peanów zachwytu, szafowania przymiotnikami: „genialny”, „wyjątkowy”, „niepowtarzalny”. Na szczęście jednak całość nie jest utrzymana w takim bałwochwalczym tonie, jest za to dowcipnie i nieco sentymentalnie. Łazuka opowiada wdzięczne i naprawdę śmieszne historyjki będące udziałem postaci już legendarnych: Jeremiego Przybory, Zbyszka Cybulskiego, Kaliny Jędrusik itd.

Całą przyjemność z lektury psują jedynie wstawki, w których sędziwy Łazuka wyraża autorytatywne opinie, dzieli się swoimi obecnymi przekonaniami, czy też opowiada na kogo i dlaczego głosował w ostatnich wyborach. Gdyby obyło się bez tych wypowiedzi, rozmówca pani Prewęckiej pozostałby w mojej pamięci, jako czarujący i dowcipny starszy pan, nadal w świetnej kondycji, mimo upływu czasu nadal  wykonujący swój zawód wędrownego aktora.

Małgorzata Tomaszek
(malgorzata.tomaszek@dlalejdis.pl)

Karolina Prewęcka, „Przypuszczam, że wątpię”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2010