„Wyśniona” – recenzja

W wyniku poważnych zmian klimatycznych i zalania kontynentów życie na Ziemi stało się niemożliwe. Wcześniejsze wybudowanie Oazy okazało się idealnym krokiem. Jednak przetrwanie kataklizmu nie zagwarantowało ocalałym ludziom znanego im dotąd życia. Lęk postapokaliptyczny ukryty w ich sercach oraz nowa rzeczywistość skutecznie uniemożliwiły powrót do normalności. W takim środowisku nietrudno o buntowników, dla których wolność stanowi najwyższą wartość.

Paweł Swain to nastoletni chłopak, który nie zgadza się na życie w otaczającym go świecie. Nie wyraża tym samym aprobaty wobec zasad panujących w Oazie. Jego motywacje skłaniają do refleksji, a upór w dążeniu do celu zasługuje na podziw, którym trudno obdarzyć jakiegokolwiek innego mieszkańca nowego, postapokaliptycznego świata wykreowanego przez Bella.

Dużą zaletą opisywanej książki jest nie tylko to, że mieści w sobie po prostu ciekawą historię. Do jej ogromnych atutów zaliczyć należy również konsekwencję: w „Wyśnionej” nie ma żadnych nieścisłości, które zaburzałyby dynamikę jej lektury. Wszystko jest jasne, dzięki czemu z łatwością wchodzi się w świat przedstawiony przez autora. Istotni są również bohaterowie – charakterystyczni i nieoczywiści.

Drodzy Czytelnicy, polecam więc wam „Wyśnioną”. Jestem pewna, że jej lektura sprawi dużą przyjemność miłośnikom science fiction i fantasy, natomiast zachęcam do jej przeczytania również te osoby, którym po prostu zależy na dobrej rozrywce.

Alicja Swedura
(alicja.swedura@dlalejdis.pl)

Frank Bell, „Wyśniona”, Novae Res, 2022