Zabawnie, ironicznie, z polotem

Mamy tu i epizod kryminalny, i miłosny, i wreszcie ukazujący relacje z teściową, choć ten ostatni, wbrew temu, co sugeruje tytuł, został tutaj najmniej wyeksploatowany. W żadnym razie nie czyni to jednak jakiegokolwiek uszczerbku na fabule, bo ta obfituje w znacznie ciekawsze historie.

Choć początek książki sugeruje, że będziemy mieli do czynienia z odwieczną walką synowa-teściowa, to szybko jednak okaże się, że motyw ten nie dominuje. Na szczęście, bo znacznie ciekawsze są losy Amy, przyjaciółki głównej bohaterki, która staje w samym środku lokalnej afery kryminalnej. I ten wątek właśnie sprawia, że książka żyje i pochłania się ją z przyjemnością. Ama bowiem jest uparta jak osioł, nieco krnąbrna, stara się być samodzielna w każdej sytuacji, nawet, gdy w grę wchodzi morderstwo. Za tą pyskatą maską kryje się jednak poraniona kobieta, której faceci mocno podpadli, co w efekcie skutecznie zablokowało ją na uczucia. Na jej drodze staje przystojny prokurator, który nie tylko będzie rozwiązywał zagadkową śmierć ciotki dziewczyny, ale też próbował okiełznać wybuchowy temperament samej Amy. Zapewniam, śmiechu co nie miara. Z kolei wątek teściowej pretendujący tutaj do miana wiodącego jakoś mnie nie przekonuje, bo nie stanowi żadnego novum. Ot, zgrabnie opowiedziana historia, że teściowa nie taka zła, jak ją malują.

Całość za to stanowi pełną humoru historię, która, choć mimo wielowątkowości, trzyma się kupy. Barwne postaci, świetne dialogi sprawiają, że z pewnością nie można zarzucić książce sztuczności. Dostaniemy tu po trosze o kobiecej przyjaźni, po trosze o małżeńskich relacjach, a i o ucieczce przed miłością też się coś znajdzie. Przyjemna lektura po ciężkim dniu.

Katarzyna Stec
(kultura@dlalejdis.pl)

Małgorzata J. Kursa, „Teściową oddam od zaraz”, Prozami 2011