„Zasady magii”- recenzja

Jeżeli ktoś pamięta film „Totalna magia”, to z pewnością zaskoczy go wiadomość, że to nieporadne dziełko miało swój pierwowzór literacki i to o niebo lepszy od ekranizacji, a „Zasady magii” wyprzedzają wydarzenia przedstawione nam na dużym ekranie.

Hoffman rozjaśnia nam genezę klątwy nałożonej niegdyś na rodzinę Owensów. Rodzinę o tyle niezwykłą, że obdarzoną pewnymi, trudnymi do racjonalnego wyjaśnienia, mocami.  Można by pozazdrościć magicznych zdolności, ale wszystkich Owensów czeka za to świadomość, że kiedyś stracą ukochana przez siebie osobę. Śmierć najbliższego ceną za magię - takie okrutne prawo rządzi opisywaną rodziną.

Autorka zaczyna swoją opowieść w latach 60., w Nowym Jorku, gdzie poznajemy trójkę rodzeństwa: Jeta, Vincenta i Franny. Każde z nich posada niezwykły talent. Jet potrafi czytać w myślach innych, Franny ma niezwykłą zdolność oswajania zwierząt, z kolei Vincenta nie sposób uchronić przed pakowaniem się w jakieś kłopoty. Życie Owensów zmienia się raz na zawsze, gdy dowiadują się o pradawnej klątwie, jaka na nich ciąży. Od tej pory losy tej trójki to nieustanne zmaganie się z przeznaczeniem i próby radzenia sobie z nim na różne sposoby.

„Zasady magii” na pozór traktują o czarownicach, czarach i klątwach, jednak pod tym wszystkim kryje się historia o trudnym dorastaniu, konieczności walczenia o siebie i swoje pragnienia, a także o więzach rodzinnych, tak silnych, że niewiele jest rzeczy na niebie i ziemi, które potrafią jej naruszyć.

Po raz kolejny pisarka, pod płaszczykiem pozornie naiwnej historii o czarach, stworzyła przepiękną i wielowymiarową opowieść. Jej bohaterowie zmagają się ze sobą, z otoczeniem, walczą o swoje szczęście i prawo do własnych wyborów, niejednokrotnie płacąc za to wysoką cenę.

Małgorzata Tomaszek
(malgorzata.tomaszek@dlalejdis.pl)

Alice Hoffman, „Zasady magii”, Albatros, Warszawa 2019