Zbyt wulgarnie

Na obwolucie książki Charlotte Roche „Wilgotne miejsca” wskazano, że „opowiadają cudownie nieskrępowaną historię bohaterki równie zmysłowej, co wrażliwej i kruchej”. Po lekturze (przyprawiającej nieustannie o mdłości), mogę z całą pewnością stwierdzić, że ta zachęcająca zapowiedź nie ma nic wspólnego z omawianą pozycją.

Trudno o głównej bohaterce – Helen – powiedzieć, że to „wrażliwa i krucha” nastolatka. Dziewczyna, mimo że ma dopiero osiemnaście lat, to pod względem doświadczeń seksualnych przypomina prostytutkę od kilkudziesięciu lat wykonującą ten najstarszy zawód świata. Jednak od razu muszę zdementować budzące się w tym momencie zainteresowanie przyszłych czytelników – opisy seksualnych wyczynów Helen nie należą do wysmakowanych, erotycznych opowieści, rozbudzających namiętność. Wręcz przeciwnie – seks ukazany został w tak odrażający, wulgarny, prymitywny sposób, że ostatnia rzecz jaka przychodzi człowiekowi na myśl, to ochota na chwileczkę zapomnienia.

Zresztą w podobnym tonie ukazane zostały wszelkie pozostałe wątki „Wilgotnych miejsc”. Wiodąca postać wzbudziła we mnie taką odrazę, że aż trudno mi pisać tę recenzję. „Jestem swoim własnym zsypem. Recyklerką cielesnych wydzielin. Wszystko wędruje do ust, gdzie powoli jest rozgryzane siekaczami na miazgę, bym mogła dokładnie poczuć smak” – wyznaje dumna z siebie Helen. Ze szczegółami zdradza, co należy rozumieć pod pojęciem „wszystko” i niestety to nie pustosłowie, bo m.in. z apetytem wyjada zawartość własnego nosa. Jeśli ktoś lubi tego typu klimaty, to śmiało może sięgać po propozycję Roche. Wrażliwszym czytelniczkom zdecydowanie odradzam.

Jowita Kubiak
(jowita.kubiak@dlalejdis.pl)

Charlotte Roche, „Wilgotne miejsca”,Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2012