„Zgliszcza. Opowieści pojałtańskie” - recenzja

Książka „Zgliszcza. Opowieści pojałtańskie” Piotra Zaremby przenosi czytelników do Polski powojennej. Jest to skomplikowany czas walki, ale też i czas ostatecznej utraty nadziei. Sam tytuł książki jest symboliczny. Odnosi się do rzeczywistości, w której dane jest żyć bohaterom, czyli zniszczonego światu po II wojnie światowej. Bohaterzy tej powieści to w większości zwyczajni ludzie, którzy zostali wciągnięci przez wielką historię. Będziemy mogli więc śledzić między innymi zawiłe losy Stanisława Mikołajczyka. Tłem wydarzeń jest w dużej mierze gra polityczna, która została podjęta przez głównego bohatera. Jest to próba walki o zwycięstwo w demokratycznych wyborach. Walka o tyle nierówna, że strona komunistyczna mająca do dyspozycji cały mechanizm służb bezpieczeństwa, nie zawaha się go użyć. W powieści Piotra Zaremby „Zgliszcza. Opowieści pojałtańskie” najbardziej poruszające są jednak losy zwykłych ludzi, którzy przeżywają częste chwile upokorzenia, tym bardziej dotkliwe, że przeżyte po traumie II wojny światowej. Godna pochwały według mnie jest wiedza autora na temat ówczesnych wydarzeń.

„Zgliszcza. Opowieści pojałtańskie” Piotra Zaremby to opowieść o powojennych losach zwykłych Polaków, zmagających się z problemami życia codziennego oraz z komunistami. Książka jest godna polecenia dla każdego kto interesuje się historią najnowszą Polski, a zwłaszcza latami 1945-1947.

Karolina Magdziarz
(karolina.magdziarz@dlalejdis.pl)

Piotr Zaremba, „Zgliszcza opowieści pojałtańskie”, Wydawnictwo ZYSK i S-KA, Poznań 2017