„Żona jubilera” – recenzja

Jest rok 1938. W Anglii narasta przedwojenna panika – każdy, jak tylko może chce zabezpieczyć swoją przyszłość. Juliet, główna bohaterka powieści, początkowo znajduje się w Egipcie, lecz w niespodziewanych okolicznościach ma szansę przedostać się do Europy, nie zdając sobie w pełni sprawy z zagrożenia wybuchem wojny. Jej przepustkę do – jak pozornie się wydawało – lepszego świata, stanowił jedyny podarunek po zmarłym ojcu, Alexandrze Capelu. Drogocenny naszyjnik jako najcenniejszy przedmiot osieroconej  Juliet był jej zabezpieczeniem na przyszłość. Stanowił pewnego rodzaju wybawienie od trafienia na ulicę i bezdomności, której tak panicznie bała się młoda , zagubiona dziewczyna.

Dziewczyna spontanicznie zawarta znajomość z Henrym Wintertonem, cenionym angielskim jubilerem. Nazwisko poznanego przez dziewczynę mężczyzny w Anglii stanowiło pewnego rodzaju legendę. Wintertonowie od lat tworzyli piękną biżuterię, a także słynęli z silnych i odważnych osobowości w rodzinie, które godnie i z dumą reprezentowały wyjątkową firmę.  Z czasem Henry poprosił młodszą o dekadę Juliet o rękę. Zaszczycona, a także godnie przyjęta przez rodzinę angielskiego pioniera w biżuterii, dziewczyna zgodziła się. Oszołomienie pasmem mnogości różnorodnych zdarzeń sprawiło, że bohaterka nie rozważyła wszelkich za i przeciw. Juliet z wdzięcznością myślała, że Winterton niejako uratował ją przed bezdomnością, dlatego nawet mimo braku zażyłych relacji bardzo starała się być dobrą, posłuszną żoną. Wiele uczyła się od innych. Była wrażliwa na cierpienie i potrzeby innych. Niestety, mąż Henry tych cech nie doceniał , lecz podpinał je pod: głupotę, naiwność, brak zdolności kalkulacji. Życie Juliet w pięknym domu, mimo bogactwa, nie było usłane różami.  Luksusy Wintertownów nie powinny być ceną za pozbawienie z praw przysługujących każdemu człowiekowi, jednak Juliet była regularnie za wszystko rozliczana przez egoistycznego, wyzutego ze wszelkich uczuć mężczyznę.

„Żona jubilera” to powieść z dynamicznie rozwijającą się fabułą, z historią o ciekawych jednostkach i równie interesującej rodzinnej firmie. To także książka o: ukrywanej namiętności, zdradzie, zauroczeniu, a nawet o mrocznych sekretach. Tutaj każda postać pojawiająca się w życiu głównej bohaterki, odkrywa coś ważnego w jej postrzeganiu świata. Autorka książki, Jutith Lennox, dokonała analizy psychologicznej postaci, bowiem pochodzenie cech ich charakterów jest dokładnie wyjaśniane. Literaccy bohaterowie wydają się być realistyczni za sprawą złożonych cech, a także świetnego warsztatu pisarskiego autorki  – posiadają wady, zalety, słabości i emocje. Od pierwszych stron powieści pojawiają się ciekawe historie i toczy się wartka akcja. Lektura Judith Lennox bardzo wciąga, a wręcz uzależnia, gdyż trudno się od niej oderwać.

Ewelina Grzesiuk
(ewelina.grzesiuk@dlalejdis.pl)

Judith Lennox, „Żona jubilera”, wyd. Pruszyński i S-ka, Warszawa 2017