„Emocje na talerzu” – recenzja

Złość ustępuje, a dzień od razu staje się trochę mniej nudny. Ale czy na pewno? Może nadszedł czas, żeby poważnie zastanowić się, czy zajadasz emocje. Jeśli tak, to ta książka pomoże ci w zrozumieniu tego problemu oraz pokaże, jak sobie z nim poradzić.

Elżbieta Lange jest z wykształcenia psychoterapeutką, psychodietetykiem oraz diet coachem.  Dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu z osobami zmagającymi się z problemami żywieniowymi potrafi pomóc uwolnić się od nadmiernego cierpienia praz zrozumieć swoją sytuację i odnaleźć właściwy kierunek. W swojej pracy reprezentuje podejście holistyczne. Najbliższy jest jej nurt Gestalt psychoterapii humanistyczno - egzystencjalnej w którym cały czas się rozwija. Od lat prowadzi prywatną praktykę w gabinecie, szkolenia, warsztaty oraz grupy terapeutyczne. Jest autorką książek: „Emocje na talerzu” i „Nie t(ł)ucz się dietami” współautorką (razem z dziennikarką Martą Sadkowską) książki „Gdybym tylko schudła…”, a także jednym z ekspertów w książce „Dlaczego dzieci jedzą śmieci”. Jako ekspert występuje w licznych audycjach radiowych i telewizyjnych.

Encyklopedyczna definicja głodu określa go jako stan organizmu ludzkiego spowodowany całkowitym lub częściowym pozbawieniem go pokarmu, a także jako popęd, który ma ukierunkować organizm na pobranie go wywołany pobudzeniem ośrodka głodu w przyśrodkowej części podwzgórza. Głód jest sygnałem organizmu, że zapas energii się wyczerpuje i trzeba uzupełnić ten deficyt. Brzmi bardzo prosto? Jednak w życiu nie zawsze tak jest, m.in. dlatego, że jedzenie z wiekiem zaczyna pełnić inne funkcje np. społeczną i psychologiczną. Jedząc, zaspokajamy swoje potrzeby psychiczne, potrzebę akceptacji lub bezpieczeństwa. W znaczeniu społecznym natomiast, jest to w dużej mierze sposób na okazanie drugiej osobie miłości i troski, a niekiedy okazja do wytworzenia się więzi. Na nasze preferencje żywieniowe wpływa także apetyt, czyli motywator przyjęcia pokarmu, który wiąże się z poczuciem ulgi. Ponadto odczuwanie apetytu może być nawykowe. Chęć jedzenia jest wtedy wyuczoną reakcją na różne emocje. Złość, radość, zmęczenie, pragnienia. Każda emocjonalna zmiana może powodować chęć sięgnięcie po jedzenia.

Głód często jest mylony z poczuciem zagrożenia, lęku, napięcia czy zmęczenia. Skąd się to bierze? Jeżeli w dzieciństwie na każdy smutek czy złość dawano nam coś do zjedzenia, to w dorosłym życiu będziemy ten schemat powielać. Co ciekawe, z książki dowiadujemy się, że na nasze podejście i myślenie o jedzeniu ma wpływ to, co na jego temat słyszeliśmy w dzieciństwie. To jak oraz ile jemy, pozostaje w dużym stopniu wzięte z naszej podświadomości. Ten schemat został zapoczątkowany i utrwalony przy rodzinnym stole. Domownicy często używali komunikatów, które miały sprawić, że „zjemy do końca”. Kto z nas nie słyszał słów: „jedzenia się nie wyrzuca”, „jak nie zjesz, nie będzie deseru/nie pójdziesz się bawić”. Bardzo często nie ma się świadomości jak szkodliwy może być ten rodzaj manipulacji. To właśnie te słowa, mogą sprawić, że nasza relacja z jedzeniem w dorosłym życiu będzie trudna. Wraz z wiekiem cienka granica między jedzeniem emocjonalnym a tym prawdziwym, zaspokającym głód, stopniowo się zaciera.

Elżbieta Lange stworzyła niezwykły poradnik jak zidentyfikować i co zrobić z emocjami pojawiającymi się w kontekście jedzenia. Ta książka to klucz do poprawy naszej relacji z jedzeniem. Pozwoli Ci poznać różne schematy, przyczyny objadania się, a przed wszystkim – nauczysz się jak poradzić sobie z problemami emocjonalnego jedzenia. Książka jest dopracowana w każdym możliwym aspekcie; jest zrozumiała dla każdego, a autorka nie ocenia tylko przekazuje swoją wiedzę w profesjonalny i przyswajalny sposób.

Iwona Szymbara
(iwona.szymbara@dlalejdis.pl)

E. Lange, Emocje na talerzu, Wydawnictwo Słowne, 2021