To, co dla Alex Kavy stanowiło niegdyś priorytet, czyli przedstawianie mechanizmu, który powoduje, że człowiek przekracza granicę zła, dziś już nie wydaje się takie istotne.
Powiem szczerze, gdybym była dzieckiem autorki „Bojowej pieśni tygrysicy”, prawdopodobnie skończyłabym w więzieniu o zaostrzonym rygorze, z wyrokiem dożywocia, za morderstwo na własnej rodzicielce.
Półki księgarń lada moment zawalą się pod naporem romansów wilkołaków, wampirów i upadłych aniołów. Po Stephanie Meyer nastał istny boom na powieści w ten czy inny sposób przypominające „Zmierzch.”
Zbiór krótkich, ale skondensowanych biografii dwudziestu kobiet. Czy zmieniły świat? Na pewno pozostawiły mu w spadku swój dorobek, ale czy on rzeczywiście wpłynął na teraźniejszość? Wydaje się, że nie każdej z nich.
„Nieświadomy tego, że wkrótce umrze, wygłosił z ogromnym zaangażowaniem wykład, który miał być jego ostatnim. Początek był długim dniem, ale godziny mijały szybko.”
Coś ostatnio nie mogę znaleźć książki, która by mnie zainteresowała, zaintrygowała, sprawiła, że nie prześpię nocy, żeby tylko przekonać się, co stanie się z bohaterami.
Wyobraź sobie, że masz naście lat i jesteś najpopularniejszą dziewczyną w liceum. Inni po cichu nazywają cię „suką”, bo potrafisz ranić ludzi słabszych.
Cierpienie, zmaganie się z przeciwnościami losu, to część ludzkiego życia. Jednak walka z pożądaniem, pogoń na szczęściem, miłością nadaje sens naszemu istnieniu.
Czerń kosmosu jest niejednoznaczna i spowija umysły nieznaną groźbą. Gdzieś tam, pośród gwiazd, rozgrywa się spektakl życia i śmierci, którego głównym bohaterem jest Turil, a autorem M.M. Thurner.
Nie ma chyba lepszego sposobu na wyrażenie emocji i uczuć. To słowa budują piękną atmosferę i niesamowity klimat. Dzięki nim jesteśmy wyrazić niemal wszystko.
Temat zdrady i budowania swojego życia od nowa był już chyba wykorzystywany na wszelkie możliwe sposoby, więc skoro Jolanta Guse jako kolejna postanowiła się z nim zmierzyć, spodziewałam się czegoś...
Katarzyna ma rozterki sercowe. Musi wybrać pomiędzy dwoma mężczyznami. Jagoda przeżywa ciężkie chwile w swoim związku. Jej mąż po 20 latach małżeństwa wyznał, że czuje się kobietą.
„Intrygujący romans o wyjątkowo dynamicznej akcji” – czytamy na okładce książki „Pościg” Karen Robards. Zgodność tego stwierdzenia z fabułą książki oceniam na równo 50%.
W oczach żon, mężczyźni, których pokochały są obecnie ich karykaturami. Nie potrafią znaleźć wspólnego języka, a ciągłe kłótnie tylko oddalają ich od siebie.
„Chichot losu” czyta się, jak na złość, bardzo szybko. Za szybko. Tak naprawdę nie ma kiedy wstać i zaparzyć herbatę, nie ma kiedy wyprowadzić psa czy włączyć pralkę – tak wciąga ta opowieść. A przyznać trzeba, że niewiele jest takich książek.
Magdalena Kawka, autorka książki, obchodzi w tym roku czterdzieste urodziny.
W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies. Ukryj komunikat